Informatie
Kern met PIT
Oosterhuizen is een gemoedelijke dorpsgemeenschap, aan de rand van Apeldoorn. Het is er rustig wonen en de huizen staan wijd uit elkaar. De nabijgelegen snelwegen A1 en A50 zorgen weliswaar voor lawaai, maar bieden ook een gunstige ligging en goede bereikbaarheid.
Oosterhuizen telt ruim 850 inwoners en de mensen kennen elkaar.
Een belangrijke ontmoetingsplaats in het dorp is het Dorpshuis, gevestigd in de oude basisschool. Iedere dag zijn er verenigingen te vinden voor sport en ontspanning. Naast de school ligt een amfitheater. Oosterhuizen kreeg er het predikaat "kern met pit" voor, vanwege maatschappelijke verdiensten. School en dorp gebruiken het amfitheater voor activiteiten en optredens.
Leerlingen spelen, eten en drinken er samen en krijgen er, als het weer het toelaat, buitenlessen. De "werkgroep amfitheater" organiseert jaarlijks een aantal optredens, die keer op keer "volle trappen" trekken.
Nergens is Oosterhuizen zo treffend omschreven als door Peter Otterloo in het boek "Rondje Apeldoorn". Hieronder volgt een groot deel van de tekst van Peter Otterloo over Oosterhuizen.
OOSTERHUIZEN: Theater achter beukenhaag
'Kern met Pit' staat op de gele bordjes langs de toegangswegen van de kleine agrarische buurtschap Oosterhuizen. Het ligt pal tegen de A50 aangedrukt met een halte - midden in de bossen- voor de stoomtrein Apeldoorn-Dieren. De eretitel 'Kern met Pit'- vanwege maatschappelijke verdiensten- is niet zomaar toegekend. Want welk Nederlands dorp van een dergelijk kleine omvang heeft ook de durf en de pit om so'n lieflijk, klein amfitheater te bouwen? Hooguit een paar honderd bezoekers kunnen een zitplaats vinden onder de bomen en achter de beukenhaag. Het theater is eenvoudig te vinden.
Een rustiek plankenbord wijst de voorbijganger op de curieuze, niettemin simpele kuil die in het hart van het plattelandsgehuchtje is gegraven en bestraat. Het is pal naast de oude dorpsschool die met zijn kleine ruitjes het karakter heeft van een leerhuis uit het Ot en Sien tijdperk. Het huis van de bovenmeester is er aangebouwd. Het geheel heeft inmiddels de status van een gemeenschappelijk monument. En doet dienst als een levendig dorpshuis waar iedere dag door verschillende verenigingen gebruik van gemaakt wordt. Bij het dorpshuis staat ook het in 1995 onthulde monument dat ter ere van de Canadese bevrijders (Princess Patricia's Canadian Light Infantery) is opgericht. Het openbare basisonderwijs wordt nu gegeven in een nabij gelegen neiuwe school. Oosterhuizen is min of meer synoniem voor rustig wonen. Wijd uit elkaar staan de woonhuizen en de vaak oude karakteristieke boerderijen. Mooie schilderachtige plekjes zijn er zeker voor mensen met oog voor detail. Zoals het kostelijke Wilmalaantje, een zandweggetje dat slingert tussen bos en veld. Daar is men in Oosterhuizen best een beetje trots op omdat schrijfster Wilma Vermaat (14 mei 1873) hier heeft gewoond en haar talrijke boeken van overwegend christelijke signatuur heeft geschreven. Oosterhuizen manifesteert zich dikwijls. Zo is er in de zomermaanden niet alleen een grote kermis, maar wordt er ook jaarlijks een fietsvierdaagse gehouden. Een kern met pit.
Laatst bijgewerkt: 04-08-2007
